Ik geloof in de kracht van aanraking — als een taal voorbij woorden.
Een taal die niets hoeft te verklaren, die niet zoekt naar oplossingen, maar luistert.
Luistert naar wat een lichaam vertelt wanneer woorden nog zoeken.
Ik zorg, hou vol, functioneer en geniet tussendoor — zo leef ik al heel mijn leven.
Gaandeweg groeide het besef dat ik naar meer echtheid mocht bewegen.
De jaren van werken en zorgen maakten me niet klein, maar helder: je kunt jezelf niet blijven negeren of leven naar verwachtingen. Het leven zelf is mijn grootste leraar: veranderen, ouder worden, nieuwe lagen verzamelen, telkens opnieuw afstemmen op wat klopt.
Als moeder, vriendin, partner en mens probeer ik dat zo puur en rauw mogelijk te doen.
Niet perfect, wel eerlijk.
Ook in mijn werk creëer ik met mijn handen: rituelen, aanraking, objecten — omdat betekenis voor mij iets is dat je mag kunnen vasthouden.
Mijn eigen transformaties, zichtbaar en onzichtbaar, hebben me geleerd dat verandering soms schuurt of verrast, maar altijd richting geeft. Zo werk ik ook: eenvoudig, intuïtief, zonder façade. Mijn handen luisteren waar woorden zoeken.
Dat wat zich toont, mag er zijn — zonder oordeel, zonder haast.